Freddie Hubbard – trumpet / Joe Henderson – tenor / Herbie Hancock – piano / Ron Carter – bass /  Tony Williams – drums

Nagranie pochodzi z koncertu One Night With Blue Note z nowojorskiego Town Hall, zorganizowanego z okazji reaktywacji wytwórni Blue Note w 1985 roku.

Cały koncert jest dostępny na DVD:

http://www.allaboutjazz.com/php/article.php?id=957

US 1954 LP Prestige 7109

Miles Davis – Trumpet / Thelonious Monk – piano / Milt Jackson -vibes / Sonny Rollins – Tenor saxophone / Horace Silver – Piano / Percy Heath – Bass / Kenny Clarke – drums

Kolejna pozycja z klasycznego trzonu jazzu nowoczesnego. Płyta o tyle szczególna, że wystąpili na niej najwięksi improwizatorzy tamtych czasów, jeżeli nie w ogóle. Brakuje tylko brata Johna, ale wszystkiego mieć nie można.

Zejdźmy jednak na ziemię i wróćmy do omawianej płyty. Dość powiedzieć, że generalnie tworzy ją sekcja rytmiczna The Modern Jazz Quartet wraz z Miltem Jacksone improwizującym na wibrafonie oraz indywidualiści Miles Davis i Thelonious Monk z jednej strony krążka oraz Miles wraz z Sonnym Rollinsem i Horacym Silverem z drugiem.

Na wstępnie mamy dwa podejścia do tytułowego utworu Bags’ Groove, standardu autorstwa Milta Jacksona (nie Rollinsa jak mówi Wikipedia). Spokojny blues z przeplatającymi się solami Milesa, Milta i Monka. Davis jak zwykle gra dokładnie tyle dźwięków ile trzeba i ani jednego więcej – w swoim minimalistycznym stylu. Milt nadaje całości klimatu i dostojności wibrafonem, a Monk dodaje odrobiny logiki, matematyczną precyzją swojego fortepianu.

Druga strona atakuje gwałtownym saksofonem Rollinsa. Ogólnie sekcja dęta daje czadu przy utworze Airegin. Kompozycja Sonny Rollins, standard, jak zresztą większość jego kawałków. Od razu rzuca się w uszy zmiana za klawiaturą. Krystaliczna logika Monka została zastąpiona swingującym luzem Horacego Silvera.

Dalej Oleo – autor to znowu Rollins. Kawałek wyraźnie bopowy. Szybko zmieniające się dźwięki wyciskające siódme poty z wykonawców. Utwór odrobinę wygasza Davis liryką swej trąbki nadając całości bardziej intelektualny niż żywiołowy charakter.

Dalej dwa podejścia do But Not For Me Gershwina. Po prostu piękny utwór wspaniale zagrany.

Zapodziało mi się jeszcze Doxy Rollinsa, ale to może zostawię jako niespodziankę…

Cóż można więcej powiedzieć? Obowiązkowa pozycja na półce każdego miłośnika jazzu. Rok 54 – w zasadzie początki jazzu nowoczesnego. Płyta natomiast nie zestarzała się ani trochę. Zresztą zapewniam – nie zestarzeje się nigdy.

Jak zwykle polecam słuchać z czarnego krążka.

PL 2009 CD Jaz Records  099

Maciej Obara sax / Maciej Garbowski bass / Krzysztof Gradziuk drums

1. True Tone
2. Morbid
3. Nordic Insoirations
4. Dream Theme
5. Faun’s reflections
6. Four Walls
7. Two hearths from the fourth eye
8. The other Obara
9. Wrinkled puppet
10. Tale

Najnowsza płyta młodego tria, którego korzeni należy szukać w Instytucie Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach.  O liderze tej grupy Tomasz Stańko wielokrotnie wypowiadał się bardzo ciepło, kładąc przede wszystkim nacisk na dojrzałośc i własny, oryginalny styl saksofonisty.

Na twórczość młodego tria natknąłem się czytając wywiad z Panem Tomaszem w ostatnim numerze Jazz Forum. Akurat tak się złożyło, że po płycie „Dark Eyes” miałem ogromną ochotę posłuchać trochę muzyki z rodzimej sceny jazzowej. Naturalnie, po tak dobrej rekomendacji od Pana Stańki, sięgnąłem po najnowszą płytę Tria Maćka Obary.

Muszę powiedzieć, że płyta potwornie zaskakuje. Oczywiście wyłącznie w pozytywnym sensie. Po przesłuchaniu pierwszych utworów narzuca się wrażenie, że oto znalazł się nowy, całkiem zgrabny sposób na połaczenie frywolnych improwizacji z pogranicza free z mainstrimową przystępnością. W rezultacie dostajemy muzykę na wskroś nowoczesną i złożoną, a przy tym bardzo łatwą i przyjemną w odbiorze.

Jako, że osobiście przedkładam energię nad wolne, intelektuale granie, moim absolutnym faworytem na płycie jest utwór nr 4 czyli „Dream Theme”. Widać tutaj, że muzycy skłaniają się raczej do grania mocnego, „czarnego” jazzu. Palce lizać.

Należy jeszcze zaznaczyć, że sekcję rytmiczną tria tworzą muzycy wchodzący w skład głośnej swojego czasu na polskiej scenie grupy RGG. Niestety nie znam twórczości tego składu, więc trudno mi napisać cokolwiek więcej.

Na koniec muszę ze smutkiem powiedzieć że płytę było mi bardzo trudno dostać w stolicy. Większość sklepów niestety wyczerpała zamówiony nakład, co po krótkim drążeniu okazało się nie specjalnie zaskakujące, skoro zamawiali z reguły po jednym egzemplarzu…

Odnośnik do wywiadu Macieja Obary dla Jazz Forum.

US 1974 LP Muse Records  – MUSE 5037
Phil Woods / Jaki Byard / Richard Davis / Alan Dawson

1. Samba du Bois
2. Willow Weep for Me
3. Nefertiti
5. Summer Knows
6. Airegin

Hard Bop, hard bop i jeszcze raz hard bop.

Omawiana płyta właściwie z miejsca stała się jedną z tych pozycji do których najchętniej wracam. Początek lat siedemdziesiątych to okres już po huraganowym przejsciu mody na free wśród muzyków amerykańskiej sceny jazzowej. Na szczęscie Phil Woods nie całkiem uległ modzie i po okresie avant-jazzu z jego The European Rhythm Machine, powrócił do klasycznego hard bopu.

Dzięki temu otrzymaliśmy jedną z płyt definiujących styl, absolutna perełka.” Samba du Bois” od pierwszych taktów wprowadza w energetyczny klimat płyty, zaskakują fuzją bopu z rytmami południowo amerykańskimi. Potem jest już tylko lepiej. „Willow Weep For Me”, bazująca na słynnym „All blues” z legenardnej płyty Davisa „Kind of Blue”, zaciąga swingującymi solówkami. Aż chce się skakać.

Druga strona krążka zwraca uwagę balladą „The Summer Knows” z ciężkim zawodzeniem saksofonu mistrza Woodsa. Długie, bopowe sola z energią i wirtuozerią na najwyższym poziomie.

Na koniec kompozycja Rollinsa „Airegin”. W wersji na szalony alt wywołuje pierwsze oznaki choroby morskiej błyskawicznie zmieniającymi się dźwiękami u mniej wprawionych słuchaczy.

Całośc oczywiście najlepiej smaukje z winylu i tylko tak polecam słuchać.

1. Samba du Bois	Listen
2. Willow Weep for Me	Listen
3. Nefertiti	Listen
4. Last Page	Listen
5. Summer Knows	Listen
6. Airegin	Listen
7. Samba du Bois [*]	Listen