US 1962 LP Blue Note 4075

Donal Byrd – trumpet / Pepper Adams – baritone sax / Duke Person – piano / Laymon Jackson – bass / Philly Joe Jones – drums

1. Say You’re Mine
2. Duke’s Mixture
3. Each Time I Think of You
4. The Cat Walk
5. Cute
6. Hello Bright Sunflower

Mały wypad na miasto i w moje ręce wpadła kolejna hard bopowa czarna płyta. Tym razem słynny duet Donald Byrd i Pepper Adams na jednej ze swoich najlepszych płyt zagranych razem.

Mocne granie z kontrastującymi ze dobą saksofonem barytonowym Adamsa i trąbką lidera. Od razu rzuca się w ucho wyraźny wpływ mistrzów hard bopu spod skrzydeł Arta Blakiego i  jazzowych donosicieli. I nic w tym dziwnego, w końcu od roku 1955, kiedy od Jazz Messengers odszedł Clifford Brown, trębaczem składu się właśnie Byrd.

Czy potrzeba lepszej rekomendacji niż uznanie samego mistrza hard bopowej perkusji Arta Blakeya? Ja w każdym razie polecam, tym bardziej, że album został niedawno wznowiony na czarnej płycie i jest do kupienia nawet nad Wisłą.

US 1974 LP Muse Records  – MUSE 5037
Phil Woods / Jaki Byard / Richard Davis / Alan Dawson

1. Samba du Bois
2. Willow Weep for Me
3. Nefertiti
5. Summer Knows
6. Airegin

Hard Bop, hard bop i jeszcze raz hard bop.

Omawiana płyta właściwie z miejsca stała się jedną z tych pozycji do których najchętniej wracam. Początek lat siedemdziesiątych to okres już po huraganowym przejsciu mody na free wśród muzyków amerykańskiej sceny jazzowej. Na szczęscie Phil Woods nie całkiem uległ modzie i po okresie avant-jazzu z jego The European Rhythm Machine, powrócił do klasycznego hard bopu.

Dzięki temu otrzymaliśmy jedną z płyt definiujących styl, absolutna perełka.” Samba du Bois” od pierwszych taktów wprowadza w energetyczny klimat płyty, zaskakują fuzją bopu z rytmami południowo amerykańskimi. Potem jest już tylko lepiej. „Willow Weep For Me”, bazująca na słynnym „All blues” z legenardnej płyty Davisa „Kind of Blue”, zaciąga swingującymi solówkami. Aż chce się skakać.

Druga strona krążka zwraca uwagę balladą „The Summer Knows” z ciężkim zawodzeniem saksofonu mistrza Woodsa. Długie, bopowe sola z energią i wirtuozerią na najwyższym poziomie.

Na koniec kompozycja Rollinsa „Airegin”. W wersji na szalony alt wywołuje pierwsze oznaki choroby morskiej błyskawicznie zmieniającymi się dźwiękami u mniej wprawionych słuchaczy.

Całośc oczywiście najlepiej smaukje z winylu i tylko tak polecam słuchać.

1. Samba du Bois	Listen
2. Willow Weep for Me	Listen
3. Nefertiti	Listen
4. Last Page	Listen
5. Summer Knows	Listen
6. Airegin	Listen
7. Samba du Bois [*]	Listen